viernes, 8 de marzo de 2019

SACRIFICIO ROMANO DE ESTEPA.

SACRIFICIO ROMANO DE ESTEPA.
Primera mitad del siglo I a. C.
Esta pieza es muy conocida en la historiografía arqueológica española desde su descubrimiento en el siglo XVIII en el sitio de los Canterones, en las proximidades de Estepa. Junto al conocido como relieve de los guerreros de Estepa ha generado una abundante bibliografía sobre su significado y función específica. La interpretación más reciente sugiere que se trata de una escena de suovetaurilia o sacrificio ritual romano, en la que un carnero es conducido al sacrificio en honor al dios Marte, para la purificación y bendición de la tierra. El victimarius, cubierto parcialmente con el sayo cum cincto limo, es decir un faldellín que le deja el torso al descubierto, y un secutor, se disponen a sacrificar a un carnero, siguiendo la composición de otros relieves romanos, como los que decoran el altar de de Domicio Ahenobarbo, conservado en el Louvre. La escena aparece incompleta ya que la parte izquierda fue desbastada de forma intencionada en el siglo XVIII porque se consideró lujuriosa. Según algunos dibujos antiguos aparecía una escena de onanismo, aunque las revisiones más recientes apuntan que se trataba de la traslación de un sacerdote oficiando el rito junto al altar.
Se trata de una producción local, realizada en algún taller del entorno de la antigua Ostippo.
El relieve de Estepa con escena de sacrificio pudo pertenecer a un tipo de monumento funerario, desarrollado a partir de época tardorrepublicana vinculado a la idea de heroización del difunto. Es un bloque en forma de paralelepípedo, con relieve de figura masculina desnuda, corpulenta, sujetando un carnero por los cuernos, y por detrás, personaje vestido con túnica plegada de manga corta sujeta por cinturón, agarrando el animal por el lomo y alzando el brazo derecho, cuya mano sujeta un elemento alargado, quizás para el golpeo o el corte del animal. MCD-MAS, MCR-JAPR.

INSCRIPCIONES ROMANAS DE LA COMARCA DE ESTEPA (1ª PARTE).

INSCRIPCIONES ROMANAS DE LA COMARCA DE ESTEPA (1ª PARTE).
Al menos 30 inscripciones romanas documentadas en la comarca de Estepa:
-D(is) M(anibus) s(acrum) / Fore(n)sia serva / annorum XXXIII / pia in suis / h(ic) s(it) e(st) s(it) t(ibi) t(erra) l(evis).
-D(is) M(anibus) s(acrum) / P(ubli) Marei Ventipponensi / ann(orum) XXVI pius / [i]n suis h(ic) s(itus) e(st) s(it) t(ibi) t(erra) l(evis). 
-] / fo[rt]iss[imo] / ac b[eatissi]/mo [d(omino) n(ostro)] Gale/rio Valerio / Maximi(a)no / Caes(ari).
-D(is) M(anibus) s(acrum) / Ignatia / Assata / n(um) / XXIII pia / in suis / hi⸢c⸣ s(ita) es(t) / si(t) ti(bi) te(rra) l(evis).
-D(is) M(anibus) s(acrum) Aemilia M(arci) f(ilia) Proculi/na n(orum) XVI / pia in suis s(it) t(ibi) t(erra) [l(evis)] / dic(ite) q(ui) l(egitis) s(it) t(ibi) t(erra) l(evis).
-[At]tia L(uci) lib(erta) T[er]tiola / Olaure[nsis ann(orum) -(?)]V / pia [in suis hic] / [s]ita e[st sit tibi terra] / le[vis].
-D(is) M(anibus) s(acrum) / L(ucius) Valerius / Peculiaris Olau/rensis n(orum) XXX / pius in su[o]s / h(ic) s(itus) e(st) s(it) t(ibi) t(erra) [l(evis)].
-L(ucius) Manlius L(uci) f(ilius) Niger / ann(orum) XXII p(ius) i(n) s(uis) h(ic) s(itus) e(st) s(it) tibi terra l/evis / Clod(ia) L(uci) f(ilia) Augustina / Olaurensis pientissima / serva t(estamento) f(ecit).
-Syntr[ophus? - / a]nn(orum) X.
-]s Va[- Ve]ntipp(onensis) [-]III hic [situs est /.
-L(ucius) Modius L(uci) f(ilius) / Cosmus Olau/rensis ann(orum) / XXV pius in / suis h(ic) s(itus) e(st) s(it) t(ibi) t(erra) l(evis).
-D(is) M(anibus) s(acrum) / Iucundus / ann(orum) V / p(ius) i(nfans?) h(ic) s(itus) e(st) s(it) t(ibi) t(erra) l(evis).
-] / Attia L(uci) lib(erta) / Lauro Tiche / optimo viro / de sua pecunia / d(onum) d(edit).
-Clodia L(uci) filia / Augustina Olaur(ensis).
-Claudiae / Mus[ae] an(norum) LX / [F]ulvia Ma[r]/[g]ari[s? - / c]arissim(a)e / h(ic) s(ita) e(st) s(it) t(ibi) t(erra) l(evis).


LEY MUNICIPAL ROMANA DE OSTIPPO.

LEY MUNICIPAL ROMANA DE OSTIPPO.
/ne quis in oppido municipi Flavi Ostipponensis quaeque ei oppido / continentia adificia erunt aedificium detegito destruito / demoliundumve curato nisi decurionum conscrip]to[rum]/[ve sententia cum maior pars eorum adfuerit] quod res[ti]/[tuturus intra proximum annum non erit] qui adversus ea / fecerit is q(uanti) e(a) r(es) e(rit) t(antam) p(ecuniam) municipibus Fla]vi Ostippo[nen / sis dare d(amnas) esto eiusque pecuniae d(eque) e(a) p(ecunia) municipi] eius muni[cipi / qui volet cuique per h(anc) l(egem) licebit actio petitio per]secutio est[o / r(ubrica) de locationibus legibusque locationum prop]onendis [et in / tabulas municipi referendis / qui IIvir iure dicundo praerit vectigalia ultroque tributa sive] q[uid. HE.

INSCRIPCIONES ROMANAS DE LA COMARCA DE ESTEPA (2ª PARTE).

INSCRIPCIONES ROMANAS DE LA COMARCA DE ESTEPA (2ª PARTE).
Al menos 30 inscripciones romanas documentadas en la comarca de Estepa:
-D(is) M(anibus) s(acrum) / [S]tep(h)anus / an(norum) XIIX / pius in [suis] / hic si[tus est /.
-D(is) M(anibus) s(acrum) / L(ucius) Porcius / Otilius annno/rum XXXXVIIII / pius in suis / s(it) t(ibi) t(erra) l(evis).
-D(is) M(anibus) s(acrum) / hic invocatur / Fructuosus an/nor(um) XXVII pius / in suos sit tibi / terra levis. Foto
-[At]tia L(uci) lib(erta) T[er]tiola / Olaure[nsis -]V / pia [in suis hic / s]ita e[st sit tibi terra] / le[vis].
-D(is) M(anibus) s(acrum) / Attia Luciani / Olaur(ensis) ann(orum) XXXV pia in su/is(!) h(ic) s(ita) e(st) s(it) t(ibi) t(erra) l(evis).
-D(is) M(anibus) s(acrum) / G(aius) Oius Secundus / Stip(ponensis) ann(orum) CXXV / p(ius) i(n) s(uis) h(ic) s(itus) e(st) s(it) t(ibi) t(erra) l(evis). Foto
-f(ilius) Sabin[us] / an(norum) L.
-et I[mp(eratori) C]aes(ari) / M(arco) Aur(elio) V[al(erio) Maximiano P(io) F(elici) Inv(icto)] / Augusto [p(ontifici)] m(aximo) trib(unicia) pot(estate) VIII cons(uli) VI p(atri) p(atriae) / procons(uli) et Flavio Valerio / Constantio et Galerio Va/lerio Maximiano nobi[lissimi! Caesares!] / nostri (sic) consti[tuerunt].
-Ola]ur(ensis) a[nn(orum).
-D(is) M(anibus) s(acrum) / L(ucius) Porcius / Ofellus((?)) anno/rum XXXXVIIII / pius in suis / s(it) t(ibi) t(erra) l(evis).
-Fort]unata [a]nn(orum) X.
-u]s Va [Ve]ntipp(onensis) III hic [situs est.
-D(is) M(anibus) s(acrum) / Attia Luciani / Olaur(ensis) n(orum) / XXXV pia in su/is h(ic) s(ita) e(st) s(it) t(ibi) t(erra) l(evis).
-D(is) M(anibus) s(acrum) / A(-) Silvin/us ann(orum) XX/XV pius / in suis / hic s(itus) s(it) t(erra) l(evis)
-Ola]ur[ensis) a[nn(orum).


EL VIZCAYA: BANDOLERO ESTEPEÑO.

EL VIZCAYA: BANDOLERO ESTEPEÑO.
Manuel López Ramírez (alias) El Vizcaya natural de Estepa (Sevilla). Este individuo [de] la partida que en unión [del] llamado "El Vivillo" merodeaban por las provincias de Sevilla, Córdoba, Jaén y Cádiz en el año 1904. Fue preso en Baena (Córdoba) el día 6 de octubre de 1904 y al llamado Ignacio Barrionuevo, (a) Ignacio se le dio muerte el mismo día en Baena. BVMD-ME.

CANTALESO: BANDOLERO ESTEPEÑO.

CANTALESO: BANDOLERO ESTEPEÑO.
Antonio Chía(s) García, de Estepa, (alias) Cantaleso, ladrón de caballos (1910?).
"Muerto en mayo de 1910, de 32 años, estatura de 1'80 m., moreno, picado de viruelas, barba cerrada, cejas pobladas con entrecejo, algo chupado de mejillas y sin ser vizco clava la vista. Es uno de los más grandes ladrones de caballerías, y en unión de su tío El Torreznito, mataron en término de Morón a un guarda de una finca. Es desgarbado andando". BVMD-ME.
Foto de EzequielDíaz HistoriaEstepa.Foto de EzequielDíaz HistoriaEstepa.Foto de EzequielDíaz HistoriaEstepa.

IGNACIO (DE ESTEPA): BANDOLERO OSTIPENSE.

IGNACIO (DE ESTEPA): BANDOLERO OSTIPENSE.
"Ignacio Barrionuevo García (alias) Ignacio natural de Estepa (Sevilla). Este individuo era uno de la partida del Vizcaya y el Vivillo y al cual se le dio muerte en Baena (Córdoba), el día 6 de octubre de 1904". BVMD-ME.